Echo Pragnień

W moich snach pod ciężarem zmierzchu,
kiedy noc wciska swoje palce między żebra,
skóra drży od dotyku cieni,
które szeptem wołają imię nie moje.

Potwory chowają się w zgięciach prześcieradeł,
śliskie jak kłamstwa, ciepłe jak wstyd.
Ich oddech pieści kark,
a ja, jak zatracony w grze zmysłów,
szukam ucieczki w ramionach nicości.

Ich ręce – mroczne, aksamitne –
splatają się w tańcu z moimi,
zmuszając ciało do obcych rytmów,
gdzie groza miesza się z pragnieniem.

Czy to sen, czy jawa,
kiedy chłód przekształca się w żar,
a strach tli się jak ogień pod skórą?
Nie wiem już, kim jestem,
gdy mrok splata swoje ciało z moim.

Bo w labiryncie dziecięcych koszmarów
mrok nie przynosi zapomnienia,
lecz rozkosz, która boli jak wstyd
i pieści jak wspomnienie pierwszego oddechu.

lyric

Przyjaciele

Refleksja:

Poezja, która maluje obraz mroku dziecięcych snów, jest jak lustro, w którym odbijają się nasze najskrytsze lęki i pragnienia. To opowieść o niewinności splamionej cieniem, o granicy między strachem a fascynacją, gdzie groza staje się niemal zmysłowym doznaniem. W tej twórczości każde słowo to delikatny dotyk, a każda metafora to szept – głos podświadomości, który łączy to, co zakazane, z tym, co nieuniknione.

Cienie w tej poezji nie tylko przerażają – one zapraszają do tańca, odkrywając, że czasem to, czego się boimy, najbardziej nas przyciąga. W tym dialogu z nieznanym znajdziemy i nasze lęki, i tęsknoty, które często kryją się w zakamarkach snów.

Drogi czytelniku, każdy z nas nosi w sobie swoje „mroczne sny”, od których trudno uciec – wspomnienia, pragnienia, strachy, które mówią do nas w ciszy nocy. Ale czy odważysz się spojrzeć im w oczy? Czy pozwolisz, by to, co ciemne, odsłoniło nowe oblicze twojej wrażliwości? W sztuce, jak w życiu, najwięcej prawdy skrywa się tam, gdzie światło dotyka mroku.

lyric

Zapraszam do współpracy

• WordPress
• Link
• Mail

Słowa mają moc odkrywania nieznanego i budowania mostów między duszami. Jeśli moja poezja, pełna mroku, zmysłowości i refleksji, poruszyła Twoje serce, zapraszam do wspólnego tworzenia. Razem możemy opowiedzieć historie, które dotkną głębi emocji, wykreować obrazy, które zatrzymają czas, i odnaleźć piękno w tym, co nieoczywiste.

Czy to słowo, obraz, czy scena – każda forma sztuki może stać się przestrzenią dla prawdziwych emocji. Odezwij się, jeśli pragniesz, by sztuka stała się naszym wspólnym językiem.

Razem napiszmy opowieść, która zostanie w pamięci na długo.

lyric